Herkes aynı anda panik yaparken saat 3'te ekip koşuyor
gece 3'te kooperatif kapılar bambaşka bir şey. dördümüz mikrofonda, hepimiz cesur gibi davranıyoruz. ışıklar titremeye ve vızıldamaya başlıyor, bu gösteri, ve biri RUSH diye bağırıp dolaba atlıyor. hepimiz sıkışıp nefesimizi tutuyoruz ve kapı arasından bu yüz eriten bulanıklığın çığlıklarını izliyoruz. nefes veriyoruz, dışarı çıkıyoruz ve hemen ışıklar tekrar titreyor, pusu, sahte olan pusu, sonra olduğu gibi geri geliyor. herkes dolaplara geri dalıyor, biri panikliyor, yanlış yöne koşuyor ve siliniyor. sonra ekrandan bir saniyeliğine bakıyorum ve screech karanlıkta kulağıma fısıldayarak ortaya çıkıyor çünkü kimse zamanında tıklamamış. hepimiz çığlık atıyor, yarı gülerek, gerçekten korktuk. başka hiçbir oyun arkadaş grubunu bu kadar hızlı panik içinde bir karmaşaya çevirmiyor. Korku oynamamın tam sebebi bu.
