วิ่งหนีตอนตีสามเมื่อทุกคนตื่นตระหนกพร้อมกัน
ประตูแบบ co-op ตอนตี 3 เป็นเรื่องที่ต่างออกไป พวกเราสี่คนเล่นไมค์ แกล้งทําเป็นกล้าหาญ ไฟเริ่มกระพริบและมีเสียงหึ่ง นั่นคือสัญญาณ และมีคนตะโกนว่า RUSH ก่อนจะกระโดดเข้าไปในตู้เสื้อผ้า พวกเราทุกคนเบียดกันเข้าไป กลั้นหายใจ และมองดูภาพเบลอที่ละลายจนหน้าละลายนี้พุ่งผ่านช่องประตู เราหายใจออก ก้าวออกไป และทันใดนั้นไฟก็กระพริบอีกครั้ง เป็นการซุ่มโจมตี ไฟปลอมที่กลับมาเหมือนเดิม ทุกคนก็รีบกลับไปเก็บของในตู้เสื้อผ้า ขณะที่คนหนึ่งตื่นตระหนก วิ่งผิดทาง และถูกลบออก ต่อมาฉันละสายตาจากหน้าจอแค่หนึ่งวินาที เสียงกรีดร้องก็โผล่มา กระซิบในความมืดข้างหู เพราะไม่มีใครกดทันเวลา พวกเราทุกคนกรีดร้อง หัวเราะครึ่งหนึ่ง และกลัวจริงๆ ไม่มีเกมไหนที่ทําให้กลุ่มเพื่อนวุ่นวายเร็วขนาดนี้ นี่แหละเหตุผลที่ผมเล่นหนังสยองขวัญ
แปลแล้ว
แสดงต้นฉบับ
co-op doors at 3am is a different animal. four of us on mic, all pretending we are brave. the lights start flickering and buzzing, that is the tell, and someone screams RUSH before diving into a closet. we all cram in, hold our breath, and watch this face-melting blur scream past through the door gap. we exhale, step out, and immediately the lights flicker AGAIN, ambush, the fake-out one that comes back the way it left. cue everyone diving back into closets while one guy panics, runs the wrong way, and gets deleted. later i look away from the screen for one second and screech pops up whispering in the dark right in my ear because nobody clicked it in time. we were all screaming, half laughing, genuinely scared. no other game turns a group of friends into a panicking mess this fast. this is the exact reason i play horror.
