Bunu gönderiyorum çünkü Roblox'un kafamda gerçekten kirasız yaşadığı arka odalara en yakın nokta. 0. seviyeye ilk düşüş, titreyen sarı ışıklar, bitmeyen bir koridorun nemli yanlışlığı, gerçekten ürperti hissettim ve buradaki neredeyse her şeyi oynadım. Bu bir kan oyunu değil, bir korkunç oyun ve her saniyesini hak ediyor. Bizim oyunumuz derinliklerde bir varlık kovalamacasında dağıldı, biri saklanmaya çalışırken duvara çarptı, şey bize kilitlendi ve hepimiz farklı koridorlarda çığlık atarak dağıldık. el fenerim söndü, tabii ki bitti ve bir kod bulmacasının son kısmını bir takım arkadaşımın yanımdan koşarak geçerken bitirdim. bulmacalar derinleştikçe biraz fetch quest gibi oluyor, bu benim tek gerçek zırım ama atmosfer hiç azalmıyor. sesli sohbet açık ve ışıklar kapalı olarak kooperatif olarak oyna. 5.
